Gerçekten Dağınık mıyım ? Yoksa dağınık zihnim mi?

 Ailemin evinde yaşarken dağınık olmamamın bahanelerini küçük bir odaya her şeyimi sığdırmak zorunda olduğum gerekçesi ile savunmaya çalışırdım.Aslında kendimin ne kadar düzenli olduğunu kendi evime çıkınca özellikle anneme bunu net bir şekilde ispatlayacağımı ve bana dediklerine pişman olacağını hayal ettikçe keyfim yerine gelir kendime güvenim artardı.

Evet kendi evime çıktım.Ve işler çok da benim istediğim gibi gitmedi.

Hala bununla ilgili bahanelerim var.

Mesela para harcamamak adına organizer almadığımdan nesnelerin ait olduğu yerlerin belirsizliğinden doğan dağınıklığım tüm dağınıklığımın bir kısmını oluşturuyor.

Peki geri kalan dağınıklığımın bahaneleri nelerdi?

Biri tembellik ve üşengeçlik ,diğeri zihnimin dağınıklığının evimde aşikar olması sonucuna ulaştım.

2022 ' den merhaba

Blogu bir gözden geçirdim yazdıklarıma inanamadım çünkü hatırlamıyorum.Ne zaman yazmışım hangi ruh haliyle yazmışım?

Ama yazdıklarımı beğendim.En çok houşuma giden ayrıntılarda boğulmadan, mükemmel olmaya takılmadan, kısa ve öz kendimce yorumlar yazmam olmuş.Hem akıcı hem bana yıllar sonra için bir kılavuz oldu.Ben yazmayı seviyorum azizlerim ve azizelerim :)

Niye bu kadar sene bekledim ve tıkanmışlık girdabına sığınmayı seçtim bilmiyorum.

Ortaokulda bile yazmayı sevdiğim çok açık ve netti.

Türkçe öğretmenim Ahmet beyin anneme dediklerinde somut bir hal almıştı oysaki ''Merve'ye öykü yazın diyorum o roman yazıyor.''

Şimdi blog yazamaya devam etmeye karar verdim.

Artık kendimleyim ve eğer okuyan birileri olursa da sizlerleyim.

Hoşgeldin kendim hoşbuldun kendine blog sayfana diyorum.Ve her gün yeniden buluşmak üzere :)